لحظه ادراک!
این روزها یک تجربه ترسناک را پشت سر گذاشته ام. صدای وحشتناک اغتشاشات (صدای انفجارهای پی در پی … ) در دو شب متوالی، چیزی در من بوجود آورد که حس میکنم بر فهمم از زیارت عاشورا اثر گذاشت. احساس میکنم زیارت عاشورا را بهتر می فهمم الان!
بخصوص شب سوم که پس از شروع سر و صداها… به ناگاه متوجه صدای الله اکبر از میان همهمه ها شدم و یکی پس از دیگری شعارهایی که اشک شوقم را جاری کرد. صدای قوی و پرهیبتی که آرامش می آورد…. الله اکبر… حیدر حیدر…
آن دوشب پر از اضطراب، هول و وحشت غزه را حس کردم… کربلا را حس کردم! بوی خون تا نزدیکی چند قدمی من می آمد…. بی پناهی و مظلومیت را حس کردم.
اما اینجا ایران است… پر از شیران فیل افکن که نمیگذارند کفتارهای شر و ظلم جولان دهند!
این لحظه های ادراک آور را باید قدر دانست و تبیین و آشکار سازی خیر و شر را در بستر واقع برای اکثریت جامعه رقم زد…. از این فرصتها برای تثبیت و تقویت هویت جمعی کم پیش می آید. کاش متولیان امر نگذارند این لحظه ها بی ثمر بگذرد.
خدایا ما را در راه گسترش و حمایت خیر به کار بگیر
